در دنیای خودروهای مدرن، حجم دادههایی که بین ECUها رد و بدل میشود به قدری زیاد شده که پروتکلهای قدیمی مثل CAN و K-Line دیگر جوابگو نیستند. اینجاست که DoIP به عنوان یک انقلاب در عیبیابی خودرو وارد میدان میشود. اگر تا به حال با خطاهای ارتباطی در خودروهای جدید چینی یا اروپایی مواجه شدهاید، به احتمال زیاد ریشه مشکل در همین پروتکل است.
DoIP مخفف Diagnostic over Internet Protocol است و در استاندارد بینالمللی ISO 13400 تعریف شده است. این استاندارد نحوه انتقال پیامهای تشخیصی (Diagnostic Messages) از طریق شبکههای IP، معمولاً اترنت (Ethernet) در داخل یا اطراف خودرو را مشخص میکند.
در تنظیمات تشخیصی قدیمیتر، دستگاه دیاگ از طریق K-Line، CAN یا سایر گذرگاههای وسیله نقلیه با ECU ارتباط برقرار میکرد. اما در معماری DoIP، کلاینت تشخیصی از طریق یک شبکه IP متصل میشود و سپس یک دروازه DoIP (DoIP Gateway) ترافیک تشخیصی را به ECU صحیح یا شبکه داخلی هدایت میکند.
| ویژگی | CAN کلاسیک | CAN FD | DoIP (Ethernet) |
|---|---|---|---|
| حداکثر سرعت | 1 Mbps | 8 Mbps | 100 Mbps تا 1 Gbps |
| حجم داده در هر فریم | 8 بایت | 64 بایت | تا 1500 بایت (MTU) |
| پروتکل انتقال | CAN Bus | CAN FD Bus | TCP/UDP over IP |
| مناسب برای | خودروهای قدیمی | خودروهای 2020 به بعد | خودروهای مدرن، EV، ADAS |
DoIP از مفاهیم شبکه IP معمولی استفاده میکند، اما با قوانین مخصوص عیبیابی خودرو. این پروتکل دو لایه اصلی دارد: